เอเชียโทเปีย

เอเชียโทเปีย

เอเชียโทเปีย คือเทศกาลศิลปะแสดงสดนานาชาติที่ก่อตั้งขึ้นที่กรุงเทพฯ ในปี 2541 โดย จุมพล อภิสุข และเพื่อนศิลปิน เอเชียโทเปียได้กลายเป็นหนึ่งในเวทีศิลปะแสดงสดที่สำคัญที่สุดของเอเชีย และได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ เทศกาลนี้ยังคงดำเนินต่อมาจนถึงปัจจุบัน โดยจุมพลดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการจนถึงปี 2559 ชื่อ “เอเชียโทเปีย” มาจากคำว่า “เอเชีย (Asia)” ที่หมายถึงภูมิภาคเอเชีย และคำภาษากรีก “โทเปีย (Topia)” ที่หมายถึงสถานที่ สะท้อนถึงพันธกิจของเทศกาล ที่ต้องการสร้างพื้นที่ให้ศิลปินเอเชียได้แสดงออกและนิยามอัตลักษณ์ท่ามกลางกระแสโลกาภิวัตน์ อนึ่ง ฐานข้อมูลนี้มุ่งเน้นที่ผลงานที่จุมพลผู้ริเริ่มหรือมีส่วนร่วมในช่วงปี 2541–2559

เทศกาลศิลปะแสดงสด เอเชียโทเปีย ครั้งที่ 4

เทศกาลศิลปะแสดงสด เอเชียโทเปีย ครั้งที่ 4 (4th ASIATOPIA International Performance Art Festival) จัดขึ้นในปี 2545 ณ สวนสันติไชยปราการ กรุงเทพมหานคร และหอนิทรรศการศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ภายใต้แนวคิด “ศูนย์ศิลปะ ไม่ใช่ ศูนย์การค้า” เพื่อตอกย้ำบทบาทของศิลปะในฐานะพื้นที่สร้างปฏิสัมพันธ์ทางสังคมและวัฒนธรรม ไม่ใช่เพียงพื้นที่บริโภค เทศกาลยังคงเอกลักษณ์ของการแสดงในที่สาธารณะ เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ชมสัมผัสกับศิลปะอย่างใกล้ชิด ขณะเดียวกันก็ท้าทายเส้นแบ่งระหว่างศิลปินกับผู้ชม และกระตุ้นการตั้งคำถามเชิงสังคมและวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง ไฮไลต์สำคัญคือการทำงานกลุ่มของศิลปินนานาชาติและไทย เช่น กลุ่มแบล็กมาร์เก็ต, อุกกาบาต และอาร์ทิสต์วิลเลจ ก่อนเดินทางไปร่วมแสดงกับศิลปินท้องถิ่นที่เชียงใหม่

รายชื่อศิลปินผู้เข้าร่วมเทศกาล:

กรุงเทพมหานคร

โค ซุย หลาน (ฮ่องกง), คาโอริ ฮาบะ, โทโมโกะ ทากาฮาชิ, ฟูมิโกะ ทากาฮาชิ และอาไร ชินอิชิ (ญี่ปุ่น), จูลี่ อังเดร ที (แคนาดา), ซาง จิน ลี (เกาหลี), นอร์เบิร์ต คลาสเซ่น และลิเลียน ซุมเคมิ (สวิตเซอร์แลนด์), นัทส์ โซไซตี้, มนตรี เติมสมบัติ, ศิริพร ศรีเพ็ญ และสุรพล ปัญญาวชิระ (ไทย), บอริส นีสโลนี่ (เยอรมนี), บุย กอง คาน และฮวง ลี (เวียดนาม), มิมิ ฟาดะมี (อินโดนีเซีย), ยวน มอโร โอคามโป (ฟิลิปปินส์), รอย วาอาร่า (ฟินแลนด์), ลี เวน (สิงคโปร์), เอลวีร่า ซานตามาเรีย (เม็กซิโก), อ่อง มินท์ และอะยี โก (เมียนมาร์), อาเลสแตร์ แมคเลนแนน (ไอร์แลนด์เหนือ)

เชียงใหม่

จิตติพงษ์ แย้มไสว, จีระศักดิ์ แสงพลสิทธิ์, จุมพล อภิสุข, ไพฑูรย์ พรหมวิจิตร, พดุงศักดิ์ คชสำโรง, ภารวี ภู่เพชร และสุชาติ ปานประพันธ์ (ไทย) โดยศิลปินทั้งหมดได้ร่วมสร้างสรรค์ผลงานที่เชื่อมโยงพื้นที่ สังคม และผู้ชม ผ่านศิลปะแสดงสดในมิติต่าง ๆ ที่ทั้งเฉียบคม ลึกซึ้ง และกระตุ้นความคิดอย่างถึงแก่น